Hreyfðu þig í gleði, ekki sektarkennd

Hreyfing er gjöf, ekki skylda. Hún er leið til að tengjast líkamanum, losa um orku, finna kraft og léttleika — ekki leið til að refsa sjálfum sér. Þegar við hreyfum okkur í  gleði breytist allur tónninn: við hlustum á líkamann í stað þess að berja hann áfram.

Breyting á viðhorfi

Oft tengjum við hreyfingu við „þarfir“ eða „skyldu“. Við segjum okkur að við verðum að fara í ræktina, út að hlaupa eða einhverja hreyfingu sem okkur finnst kannski leiðinlegt í. En þegar við snúum þessu við og spyrjum: „Hvað myndi líkami minn vilja í dag?“ þá breytist orkan.

Sumir dagar kalla á kyrrð — að ganga hægt, teygja sig eða stunda  jóga. Aðrir dagar bjóða upp á kraft — dans, hlaup eða líkamsþjálfun sem reynir töluvert á og þá er það alveg geggjað! En það sem skiptir máli er að hreyfingin sé í samhljómi við orkuna þína, ekki á móti henni.

Líkamsvitund í stað aga

Þegar við hlustum á líkama okkar þróum við líkamsvitund. Það þýðir að við tökum eftir merkjum hans: spennu, þreytu, orku eða gleði. Þessi tenging er grunnurinn að heildrænni heilsu.

Agi er stundum misskildur. Agi þarf ekki að þýða að þrjóskast áfram. Sannur sjálfsagi felst í því að virða eigin mörk sem líkaminn setur okkur og hlusta á þau. Þegar við virðum líkama okkar með ást, þá vex löngunin til þess að hreyfa sig náttúrulega. Það er ekki þar með sagt að við eigum að sleppa því að hreyfa okkur, heldur hlusta, hvað vill og þolir líkaminn minn í dag?

Hreyfing sem nærir

Veldu hreyfingu sem nærir, ekki tæmir. Hreyfingu sem lætur þig brosa og líða vel, ekki brenna út.

Hugmyndir að hreyfingu sem byggir á gleði:
– Dansa heima við uppáhaldslagið þitt, það getur verið sniðug hugmynd að búa til stuttan lagalista með ca 4-5 lögum sem þú elskar að dilla þér við. Hvert lag er ca 3 mínútur og með 5 lögum þá ertu komin með 15 mínútur í ljúfu dansflæði! Stundum koma líka dagar þar sem eitt lag dugir, þá er það allt í lagi.
– Göngutúr í náttúrunni með meðvituðum andardrætti, svokallaðar “slow pace” göngur eða göngur án þess að rífa púslinn upp er stundum það sem þarf. Svo er einnig hægt að taka kröftugar göngur í náttúrunni eða jafnvel með smá upphækkun eða fjallgöngu, það sem að þjónar þér þann dag.
– Jóga, teygjur eða Yin jóga fyrir þá daga sem þú þráir ró. Teygjur eru góðar til þess að losa um uppsafnaða spennu í líkamanum og langar yin jóga teygjur, sem eru um 3-5 mínútur hjálpa þér að losa um spennu alla leið niður í bandvefi líkamans.
– Sund eða köld sjóböð fyrir endurnýjun. Sund er sú hreyfing sem flestir geta stundað. Hvort sem þú syndir rólega nokkrar ferðir af bringusundi eða tekur kröftuga skriðsundsæfingu.
– Hreyfa sig með börnunum eða gæludýrinu –Farðu út að leika! Að hreyfa sig með börnum getur verið mjög skemmtilegt, fara saman út á róló, í eltingarleik, feluleik eða í göngu í náttúrunni. Flest börn elska líka sund. Svo er hægt að fara með ferfættu vinum okkar í göngutúr. Oft er einng félagsleg næring í því að fara út með hundinn, því þá oft þá hittir þú annað hundafólk, fólk staldrar við og spjallar og við það geta myndast tengsl.

Þegar við tengjum gleði við hreyfingu breytist hún oft úr því að vera verkefni sem þarf að klára yfir í skemmtilega daglega rútínu. Gott er að miða við 20 mínútur af einhverskonar hreyfing á dag.

Hreyfing sem sjálfsumhyggja með þakklæti

Í heildrænni nálgun er hreyfing ekki aðeins líkamleg heldur einnig andleg. Það er okkar leið til að virkja orkuna, hreinsa hugann og finna fyrir innri ró. Eftir hreyfingu má staldra við, loka augunum og segja: „Takk, líkami, fyrir að bera mig í gegnum daginn.“

Svona þakklæti í okkar eigin garð styrkir sambandið milli líkama og hugar og það er oft þar sem raunveruleg góð heilsa byrjar.

🌺

Þegar við sleppum kröfunni um að „standa okkur“ í hreyfingu og byrjum að hreyfa okkur í gleði, þá getur allt byrjað að breytast.  Við verðum frjáls, orkan flæðir og okkur fer að líða vel líkamlega. Það er þá sem við förum að sjá hreyfingu sem hluta af lífinu sjálfu en ekki eitthvað sem við neyðumst að gera af skyldurækni.

Þegar náttúran verður meira en bara staður

Það er eitthvað djúpt róandi við að ganga hægt um í skógi. Að anda að sér fersku lofti, hlusta á fuglasöng, finna ilminn af jörðinni og leyfa líkamanum að hægja á sér. Flest okkar finna intuitíft að náttúran hefur áhrif á okkur — en á síðustu árum hafa rannsóknir einnig byrjað að staðfesta það sem margir hafa fundið lengi innra með sér: náttúran getur haft raunveruleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu.

Tvö hugtök sem hafa orðið sífellt sýnilegri í umræðunni um náttúrutengda vellíðan eru forest bathing og forest therapy. Þau eru náskyld, en þó ekki alveg það sama.

Hvað eru skógarböð?

Hugtakið forest bathing á rætur sínar að rekja til Japans og kallast þar Shinrin-yoku. Orðið þýðir bókstaflega að “baða sig í andrúmslofti skógarins”.

Þetta snýst ekki um gönguferð með markmið, líkamsrækt eða afköst. Þetta snýst heldur ekki um að komast sem hraðast á topp fjalls eða telja skref. Skógarböð eru iðkun í nærveru.

-Að hægja á sér.
-Að opna skynfærin.
-Að vera meðvitað til staðar í náttúrunni.

Í skógarbaði gefum við okkur tíma til að taka inn umhverfið í gegnum sjón, heyrn, lykt, snertingu og jafnvel bragð. Við hlustum á vindinn í trjánum, finnum mosann undir fótunum og tökum eftir því hvernig líkaminn byrjar smám saman að slaka á þegar áreitið minnkar.

Þetta er einföld iðkun, en oft mjög áhrifarík. Hún fer frá því að hugsa um náttúruna yfir í að upplifa hana. Í nútímasamfélagi eyðum við stórum hluta dagsins inni, fyrir framan skjái og í stöðugu áreiti. Taugakerfið fær sjaldan raunverulegt hlé. Náttúran býður okkur upp á eitthvað allt annað en þetta, eitthvað raunverulegt sem fer miklu betur með kerfin okkar og það er sannað með rannsóknum hversu gott það er fyrir okkur, þetta er ekki eitthvað bull!

Þegar við hægjum á okkur í náttúrulegu umhverfi fer líkaminn oft sjálfkrafa að færa sig úr streituástandi yfir í meiri ró. Andardrátturinn dýpkar. Hugurinn róast. Líkaminn mýkist.

Margir lýsa því að þeir finni fyrir meiri tengingu — ekki bara við náttúruna heldur líka við sjálfa sig.

Kannski er það vegna þess að náttúran krefst einskis af okkur. Hún biður okkur ekki um að afkasta meira, vera hraðari eða betri. Hún býður okkur einfaldlega að vera.

Hvað er forest therapy?

Forest therapy eða skógarmeðferð þróaðist út frá þessari japönsku nálgun. Hún byggir á sömu hugmyndafræði en er oft leiðsögð upplifun þar sem þjálfaður leiðbeinandi heldur utan um rýmið.

Í skógarmeðferð leiðir guide þátttakendur í gegnum mjúkar „invitations“ eða boð sem hjálpa fólki að tengjast náttúrunni á dýpri hátt. Þetta eru ekki fyrirmæli heldur opnar tillögur sem hvetja til forvitni, nærveru og skynjunar.

Leiðbeinandi getur til dæmis boðið þátttakendum að:
- ganga mjög hægt
- taka eftir litum og formum
- hlusta á hljóð í fjarska
- finna hvernig líkaminn bregst við ákveðnum stöðum í náttúrunni
- sitja í kyrrð með tré eða landslagi

Markmiðið er ekki að “gera rétt”, heldur að upplifa náttúruna í heild sinni.

Rannsóknir og áhrif á heilsu

Rannsóknir á Shinrin-yoku hafa meðal annars sýnt tengsl við:
- minni streitu
- lægra kortisól
- aukna slökun í taugakerfinu
- bætta líðan
- betri svefn
- lægri blóðþrýsting
- aukna vellíðan og tengingu

Dr. Qing Li, einn fremsti sérfræðingur heims í forest medicine, hefur rannsakað áhrif skógarumhverfis á heilsu í áratugi. Hann lýsir skógarböðum sem brú á milli mannsins og náttúrunnar — leið til að endurvekja tengingu sem margir hafa misst í hraða nútímans.

Náttúran sem samband, ekki bara staður

Kannski er einn fallegasti þáttur skógarmeðferðar sá að hún getur breytt því hvernig við sjáum náttúruna. Í stað þess að líta á hana sem bakgrunn, afþreyingu eða auðlind byrjum við smám saman að upplifa að við séum hluti af henni. Við byrjum að tilheyra náttúrunni en ekki að aðskilja okkur frá henni. Og kannski er það einmitt þar sem stærsta lækningin felst! Þegar við hægjum á okkur nógu mikið til að hlusta. Finna. Anda. Og muna að við erum hluti af einhverju stærra. Þá verður skógurinn ekki lengur staður sem við heimsækjum. Heldur staður sem við tilheyrum.